مقدمه و اهداف این مطالعه با هدف بررسی تأثیر تحریک حسی با استفاده از جلیقه وزین در بافتار کلاس درس بر مهارت های حرکتی و توجهی در کودکان با اختلالات یادگیری خاص انجام شده است. مواد و روش ها این مطالعه نیمه آزمایشی در 10 کودک با اختلالات یادگیری خاص انجام شد. نمونه گیری به شکل در دسترس انجام شد و شرکت کنندگان به شکل تصادفی و با کمک جدول اعداد تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. مهارت های حرکتی و توجهی در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون به ترتیب با مقیاس کفایت حرکتی برونینکز اوزرتسکی و مقیاس توجه مداوم اندازه گیری و ثبت شدند. مداخله پژوهش جهت ارائه تحریک حسی، پوشیدن جلیقه وزین به قرار هفته ای 3 جلسه به مدت 45 دقیقه هم زمان با انجام تکالیف درسی در طول کلاس درس طبق ارزیابی و تشخیص کاردرمانگر انجام می شد. یافته ها اختلاف بین میانگین های دو گروه بعد از مداخله در مهارت های حرکتی ظریف، هماهنگی دو طرفه و نمره کل حرکتی معنی دار نشده است (مقدار P به ترتیب برابر با 0/76، 0/92 و 0/20 می باشد)، درحالی که در مهارت های حرکتی درشت این تغییر معنی دار می باشد (0/01=P). همچنین بین نمرات پیش آزمون و پس آزمون توجه در گروه های مداخله و مقایسه تفاوت معنی داری وجود نداشت که به ترتیب در تعداد خطا، تعداد پاسخ صحیح و زمان واکنش بعد از مداخله تغییر معنی داری مشاهده نشده است (0/45، 0/56، 0/42).نتیجه گیری نتایج مطالعه حاضر نشان داد استفاده از تحریک حسی با استفاده از جلیقه وزین در کلاس درس و در طول انجام تکالیف مدرسه به تنهایی نمی تواند در بهبود مهارت های حرکتی و توجه کودکان با اختلالات یادگیری مؤثر باشد.